Alles is prima gegaan

Ik was 33 toen ik hier definitief kwam, in de zomer van 1976. Mijn broer woonde in Nederland in de Bijlmer, in Frissenstein. Mijn ooms waren ook al in Nederland.
Bij mijn broer was ik een paar maanden, daarna kon ik een studentenflat krijgen via studentenhuisvesting. Ik had in Suriname rechten gestudeerden en toen ik in Nederland was ook. Om hier niets te doen, daar koop je niets voor. Ik wilde toch wat studeren en wist niet wat. Ik had een beurs, dat was toen nog makkelijk. Mijn ouders hebben me altijd gestimuleerd om te leren, je kreeg een pak slaag als je het niet deed. Niet alleen bij mij, maar ook mijn ooms hebben ook allemaal in Nederland gestudeerd.

De beurs was geen vetpot, maar ik werkte bij de KLM, op Schiphol, je kan er altijd werk vinden. Ik heb niet gesolliciteerd naar een andere baan, ik vond het niet erg om minder belangrijk werk te doen dan ik gewend was. Ik vind het gezellig op Schiphol, ik werkte er tot tien jaar geleden.
Ik studeerde niet veel, ik ging op bedevaart, naar Lourdes en Fatima in Portugal.
Mijn ouders waren Hindoe. Zij waren van een hogere kaste, krijgslieden.
Ik werd hier langzaamaan katholiek. Ik sloot me aan bij een Surinaamse katholieke gemeenschap. Ze zaten op de Keizersgracht. De priester was meneer Meershoek. Mijn beurs bestaat nog. Ik kan theologie gaan studeren zeiden ze, de bisschop heeft geholpen. Alles werd betaald.
Ik ben lector, ik lees voor uit de bijbel, de heilige boeken. Ik ben ook acoliet: ik mag de tafel van de heer dienen: hostie uitdelen, mensen bedienen.

We hebben goede contacten met de Opus Dei: het werk van God. In mei ga ik theologie studeren, aan het Vogelenzang seminarie. Hier heeft Kardinaal Hermans me aan geholpen.
Mensen waren altijd vriendelijk, aardig. Ik was steeds bezig met de priesters en pastoors, tot een vrouw ben ik nooit gekomen. Ik vind het ook niet erg, alles is prima gegaan. Ik hoefde niets te vragen en kreeg alles aangeboden, ik ben geholpen door veel mensen.