De platenspeler was heel belangrijk voor me
Martha Nahar (1940) vertelt haar eerste jaren in Nederland
Werk vond ik bij een sleutelfabriek; sleutels maken, sloten in elkaar zetten. Ik had veel plezier in mijn werk, ik moest ver rijden, wel twintig minuten. Het was leuk om te werken, het was leuk werk, leuke mensen in de fabriek. Later ben ik ziek geworden.
Ik woonde eerst bij mijn broer en toen kreeg ik al na twee maanden een eigen kamer, een bovenwoning bij een vrouw. Zij is al overleden.
Ik had een kamertje gehuurd, ik had een auto gekocht en daarmee ging ik elke dag eten bij mijn schoonzus. Zij kookte lekker.
Mijn zoon zat op school in Hoogvliet: hij woonde bij mijn broer, mijn oudste zoon werkte bij papierfabriek Lona in Beekbergen, hij werkt er nu nog. Mijn kinderen woonden verspreid: een dochter bij een zus in Rotterdam, een zoon bij een zus in Vlaardingen. Ik belde ze elke dag.
Ik heb vrij snel de Nederlandse nationaliteit aangevraagd, ik voel me echt Nederlands. Ik heb een nieuw leven van god gehad en dat is daardoor bestempeld.
Ik kreeg een groter huis in Apeldoorn, in Biezemate, toen zijn alle kinderen bij mij teruggekomen, alle zes. Ik had gelezen in de krant dat een vrouw wegging en haar huis te huur kwam. Het had een open keuken, een grote voorkamer, drie slaapkamers en een zolder. Toen ben ik verhuisd.
Toen ik naar Nederland kwam had ik alleen een koffer met kleren en benodigdheden. Dit huis was al helemaal kant en klaar. Ik moest een borgsom betalen. Mijn kinderen vonden het heel leuk om weer thuis te komen.
Ik had alleen een bank, uit mijn oude kamer. Ik moest alleen nog een platenspeler kopen. Ik had platen meegenomen van Harold Braam, Frank Sinatra en Elvis. Ik deelde de platenspeler met mijn zoon. De platenspeler was heel belangrijk voor me.

Voeg een reactie toe